Dit interview begon ik met de opmerking; ‘brand maar los’, en dat is wel ongeveer wat er daarna gebeurde.

Vol enthousiasme overvloeide Robert Weijts mij met verhalen over zijn hobby’s en ontketende hij inzichten in zijn talenten – of juist het gebrek daaraan – in wat hij doet buiten Go4People, als jazzmuzikant en zanger, als tennisser, en in zijn meest bijzondere hobby: het draaien van stadsdiensten als buschauffeur.

Muziek, vertelt Robert me, is de hobby waar hij het meest mee heeft. Robert bespeelt al van kinds af aan de drums, iets wat hij tegenwoordig doorzet in een jazz-combo en tot voorkort in een big band. Daarnaast heeft hij sinds twee jaar ontdekt dat hij ‘eigenlijk best kan zingen’, en dit verborgen talent poogt hij nu verder te ontwikkelen in een popkoor. Hij vertelt me nog wel even dat pop absoluut niet zijn favoriete genre is om te zingen. Robert: ‘Verder tennis ik heel graag en dat doe ik al dertig jaar, maar aan mijn niveau zou je dat niet zeggen. Als ik verlies – en dat gebeurt met enige regelmaat –dan kan ik nog steeds het gevoel hebben dat ik lekker gespeeld heb. Ik geniet er hoe dan ook van.’ Robert is dit jaar ook gestrikt als voorzitter van de tennisvereniging, ook al had hij dit zelf echt niet zo bedacht (haha).

Hoe passen deze hobby’s nu bij jou?

In essentie komt het er op neer dat wanneer Robert muziek maakt, of een potje tennist, de wereld even stilstaat en hij alleen daarmee bezig is. ‘En dan kan het nog zo druk zijn, dat ik nog zeshonderd dingen moet doen, tijdens het repeteren of tennissen, vergeet ik dat even. En ik heb er gewoon ongelooflijke lol in.’

Omdat Robert in zijn enthousiasme moeilijk tegen te houden is, vertelt hij me ook nog over zijn motorfiets, die hij volgens hem niet vanwege een midlife crisis heeft gekocht, en zijn hond, die af en toe een tak vangt, maar na drie keer Robert aankijkt van; ‘Als jij hem gooit, mag je hem ook zelf ophalen.’

De meest bijzondere hobby van Robert blijft wel dat hij af en toe stadsdiensten rijdt voor de RET als buschauffeur. Robert: ‘Het is een hobby, maar ik krijg er ook nog eens voor betaald! Het contact met mensen vind ik leuk, met jong en oud, en dat maakt me blij. Alhoewel, als je niet uitkijkt, ben ik toch ineens aan het werkt als therapeut en krijg je een heel levensverhaal te horen.’ Al met al valt het me op hoe enthousiast Robert over alles vertelt, en de ontspannen houding die hij aanneemt: als iets niet lukt, dan maakt hij zich daar ook niet druk over.